It’s not a zoo – it’s Costa Rica!

Alweer een maand geleden zat ik in het donker op een metalen bankje te wachten… Something went wrong? Nee, deze ene keer liep de bus voor op schema waardoor ik midden in de nacht aankwam bij de grensovergang die, in tegenstelling tot wat internet en de lonely planet beweerden, pas om ambtenarentijd open zou gaan. Gelukkig vergezeld door m’n vertrouwde, en zo nu en dan vervloekte, backpack kwam ik de tijd wel door. 


Bienvenido á Costa Rica!

Het verlaten van Panama en betreden van Costa Rica vergde dus wat geduld, maar een veertiental uur nadat ik Panama-stad verliet was mijn paspoort de benodigde exitstempel van Panama, een waarschijnlijk zogenaamd verplichte $1 sticker van iemand die de rijen langsging en dé Costa Rica stempel rijker en hoefde ik me vervolgens weer enkel zorgen te maken om de essentiële dingen in het leven: wat eet ik en waar slaap ik vandaag?

Die keuze was snel gemaakt. De grensovergang was dichtbij een van de welgeprezen natuurparken van CR: Corcovado. En dus zette ik na de lange reis moe en bezweet voet aan wal in Puerto Jiminez – een van de uitvalsbasissen voor het park. Die moeheid verdween op slag (en het zweet werd erger) toen twee wilde rode papegaaien me van harte welkom heetten in hun dorp. Whaaaaaaaa! En alsof dat nog niet genoeg was kom ik tijdens mijn zoektocht naar een hostel ook nog een toekan tegen. Dubbel whaaaaa!

Het hostel waar ik slaap (Luna’s hostel) heeft de meest gastvrije host ooit: Alex. Deze Costa Ricaan loopt niet alleen de benen onder zijn lijf vandaan,  hij rijdt je ook met z’n auto naar de wasserette om onderweg een tussenstop te maken om te kijken of de krokodillen in de rivier zich laten zien (zonder succes). Als dit mijn eerste dag is in Costa Rica, ben ik benieuwd wat me nog te wachten staat!

Corcovado National Park

Dit park in het zuiden van Costa Rica staat bekend om zijn ruime ‘assortiment’ wildlife. Heel Costa Rica is overigens beroemd om zijn natuurschoon en hoge concentratie dieren per m2 (5% van alle fauna is te vinden op dit stukje aarde). Met geluk kom je zelfs de bedreigde pumas/jaguars tegen. 

Mijn plan is een tweedaagse jungletour van 2×20 km met overnachting midden in de jungle. Hoe ik het heb ervaren? Heftig & intens! 40 km hiken met alles wat je nodig hebt op je rug is al veel in twee dagen, maar de hitte (luchtvochtigheid van boven de 90%) was hetgeen dat ik net wel of net niet kon handelen. Zonder afkoelmogelijkheden geen pretje. Bij aankomst bij het ‘hotel’ (lees: houten platform met klamboes) nam ik me dan ook voor dat ik voor geen goud weer terugliep de volgende dag – zeker ook omdat de hut aan een vliegveld ligt én de mogelijkheid bestaat om met een bootje het park weer uit te gaan (jep, volgende keer lees ik me beter in). Wat chocoladekoekjes later nam mijn innerlijke trots de overhand en zorgde ervoor dat ik mezelf om 4.00 uur van mijn eiermatje hees voor de terugweg. Terugkijkend naar de foto’s zie ik weer hoe bijzonder het was, en ondanks dat ik me dit toen niet had kunnen voorstellen was het allemaal de moeite waard…


Van vliegende papegaaien, prachtige miereneters, lopen onder de bijna mooiste sterrenhemel (nothing can beat the outback), , felgroene hagedissen, een salamanderslang, vleermuizen onder een palmblad, tapiers, een rivier oversteken in het holst van de nacht waar even later een krokodil doorheen zwemt, de mooiste bomen en planten, tot het silhouet van een aap bij ondergaande zon, en zo kan ik nog wel even doorgaan. 100% aanrader, alleen wees slim en neem de boat out.


Waterpret

Een groot deel van de Pacifische kust heeft perfecte golven voor ervaren en minder ervaren (me!) surfers. Ik strijk neer in het knusse dorpje Dominical om me weer eens in de zee te wagen. Oefening baart bij mij nog weinig kunst want pffff wat is het lastig om op zo’n plank te staan. Áls je eenmaal staat wil je echter niks anders meer…

Samen met m’n Canadese ‘buddy’ die ik in Puerto Jiminez heb leren kennen ga ik op weg naar wat de mooiste waterval van Costa Rica moet zijn: de Nauyaca watervallen. Als hoofdpersonen van onze eigen film redden we op het nippertje (ik en te laat zijn?) de bus door erachteraan te rennen. Een warme hike van een uurtje zorgt ervoor dat de duik in het frisse water de kers op de taart is. Als adrenalinejunkies springen we even later vanaf een meter of 8 de waterval af. Wat een plek! 

Dominical is overigens een van de gezelligere dorpjes met vooral heel veel leuke, wat hippere eetplekjes – van fruitshakes die niet aangelengd zijn met water (dat is gebruikelijk in Costa Rica en Panama), tot homemade taarten, vegetarische pasta’s en verse vis, ze hebben het allemaal.

Wild spotten

Het beste wild spot ik op de luchthaven van San Jose: m’n maat Liene is gearriveerd! Samen trekken we naar Manuel Antonio; een van de drukst bezochte natuurparken van Costa Rica. Gelukkig valt de drukte mee (lang leve het laagseizoen, hier wil je écht niet zijn als je over de koppen kunt lopen) en spotten we apen, luiaarden van een afstand,wasberen en leguanen. De dieren zijn hier zo gewend aan en vooral verwend door mensen dat we bij het aanbreken van onze Liga worden vergezeld door twee grote leguanen. Uhm… wegwezen!

De Pacifische kust

Met de bus en veerpont reizen Liene en ik naar Montezuma, met een tussenstop bij de krokodillenbrug in de buurt van Garabito. Hier wil je niet overboord raken. Omstebeurt verschijnen grote krokodillenbekken aan de oppervlakte van deze brede rivier om vervolgens weer kopje onder te gaan. Indrukwekkend!


In Montezuma slapen we bij Luna llena (volle maan), op de dag van… volle maan. Dit toffe hostel ligt op een heuvel aan de rand van de jungle. Wat maakt dat brulapen langs de receptie slingeren en een gordeldier een oogje in het zeil houdt als ik m’n tanden poets.


Met onze nieuwe Zweedse vrienden ‘skå vi töwen we un øl’ (ofwel drinken we een biertje) en wagen we een reggaedansje waar normaal gesproken ook vuurdansers bij aanwezig zijn, maar die hadden dit keer geen zin. De watervallen van Montezuma vormen overigens een leuke opvulling van de dag én zorgen voor wat afkoeling onder de warme zon.

De volgende vier dagen zijn Lien en ik trotse bezitters van een auto en cruisen we over de hobbelige wegen. Daarover de volgende keer meer… Hasta luego!

Advertisements

2 thoughts on “It’s not a zoo – it’s Costa Rica!

  1. Ans says:

    Nou Silke , dat ziet er geweldig uit , dit vergeet je je hele leven lang niet meer ! Ik ben benieuwd naar het vervolg van je prachtige reis en de mooie foto’s ! Groetjes van iedereen hier en geniet er samen nog van daar , pas goed op jezelf en een dikke knuffel ! Tien en Ans .

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s