Een weekje Peru

Peru, het land beroemd om de Incatrail en Machu Picchu en precies dat sla ik over, waarschijnlijk als eerste toerist ter wereld… Waarom?  Omdat ik Peru alleen aandoe omdat m’n portemonnee daar blijer van wordt dan een rechtstreeks ticket naar Bolivia. Blijft echter nog genoeg over om te ontdekken op weg naar de grens!


Galapagos on a budget

De hoofdstad van Peru ruil ik na een nachtje slapen in voor… de kust! Het is alweer even geleden dat ik zon, zee en strand samen heb gezien. Tijd om de omgeving te ontdekken. Met een boot bezoek ik de Islas Ballestas in Paracas, ook wel de poor men’s Galapagos genoemd onder andere door het grote aantal vogels. Zo’n 800.000 op één eiland alleen al (en je hebt zelfs eilanden die zijn veroverd door miljoenen vogels). Hoe dat eruit ziet? Zo:


Daarnaast spot ik enorme pelikanen, dolfijnen, de eerste pinguïns in m’n leven (vink!), zeehonden, flamingo’s en nog wat  kleurrijke vogels met moeilijke naam.



Ook de omgeving is de moeite waard om vast te leggen. In een berg is een enorme cactus gekerfd en onderweg zie je bootjes bedekt met… vogels!


Om de dag door te komen, duik ik ‘s middags een busje in waarmee ik het nationale reservaat van Paracas ontdek. Veel zand, een weg van zout, een blauwe zee en een rood strand. De wereld is mooi!



Zandfestijn

Op een paar uur van Paracas ligt een enorme woestijn in Huacachina. Geen idee of deze voor woestijnbegrippen ook groot is, maar ik weet wel dat je hier heel wat zandkastelen kunt bouwen. 


Naast zand is er een oase oftewel een (al dan niet) natuurlijke plas water waar hotels, hostels en restaurants omheen zijn gebouwd. Het zal je verbazen, maar hier organiseren ze toeristische buggyrides door het woestijnzand. En op en top toerist als ik ben: niet te missen!


Overigens zijn de taxi’s in elke plaats weer een verrassing. Deze driewieler in Huacachina verdient een plaats tussen m’n favorieten. Drie personen + backpacks past precies!

Nazca lines

Honderden jaren geleden zijn er op mysterieuze wijze lijnen ontstaan die pas vanuit de lucht gezien een context krijgen; dieren, bloemen, astronauten en andere dingen. Wie weet gemaakt door aliëns, maar ik denk door de Inca’s of welke stam dan ook uit die tijd die graag met goden communiceerde. 



Arequipa 

Langzaam stijg ik in hoogte, Arequipa ligt zo’n 2,5 km boven zeeniveau en onder andere om die reden begint het kouder te worden (extra reden: onder de evenaar is het winter). Arequipa is een historische stad (mooie gebouwen!) met een íets andere markt dan wij in Nederland gewend zijn. Hier kun je kippenpoten scoren zoals ze horen te zijn: een echte poot. Niet je smaak? No problemo! Neem dan de snavel van een kip, een hanenkam óf een sappige cavia…


De markt is opgedeeld in verschillende sectoren, iets wat veel markten in Zuid-Amerika gemeen hebben, zoals fruit, brood, kaas, groenten en mijn favoriet; sappen. Voor zo’n €1,- scoor je een halve liter vers geperste vitamientjes.


Condors spotten

De naar horen zeggen grootste vliegende vogel (jep, er zijn vogels die niet kunnen vliegen, de arme beestjes) zweeft door de bijna diepste canyon ter wereld. De Colca Canyon om precies te zijn. Laat ik nou toevallig in de buurt zijn én tijd te hebben om een kijkje te nemen. Omdat de temperatuur nog steeds ver beneden mijn ideale temperatuur om optimaal te functioneren ligt, besluit ik een dagtripje naar de canyon te maken, waarbij onderweg in verschillende dorpjes wordt gestopt.


De canyon zelf krijg je niet echt goed te zien, dus laat ik me op de condors richten: die zijn GROOT! Hoog in de lucht komt die spanwijdte van zo’n drie meter over als een Madurodamversie, maar wacht tot ze langs je gezicht zoeven, dan voel ik me die Madurodamversie…


Lake Titicaca

Op naar de volgende stop op zo’n zes uur rijden door de bergen: Lake Titicaca. Ook dit meer heeft zijn unique selling point als het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Feitje waar je niet zoveel aan hebt, maar gelukkig heeft het meer meer te bieden. Drijvende eilanden gemaakt van alleen (!) riet bijvoorbeeld. Op een eiland wonen gemiddeld vijf families met de taak het eiland te onderhouden. Een enorm werk, nieuwe lagen riet worden af en aan gevoerd.


Op één van de eilanden kun je je een dag en nacht in hun huid kruipen. Die kans laat ik me niet ontnemen! En dus huppel ik rond in klederdracht, ga vissen met een (rarara, rieten?) bootje en slaap ik in een, jawel, rieten hutje. Een beter einde van een weekje in Peru kan ik me niet wensen 🙂


De volgende keer in Silke in Latijns Amerika: een verhaal bol met mijn hoogtepunten van Bolivia!

Advertisements

One thought on “Een weekje Peru

  1. Dory says:

    Wat zie je toch veel moois! Geweldig! Veel plezier in Bolivia en dan hup naar Brazilië. Geniet van je laatste maand daar! Stay safe!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s