Final destination: Brazil

Brazilië, een land waar ik een hele poos tegenaan heb gehikt omdat ik wist dat zodra mijn voeten de grens overstaken, ik het land alleen nog zou verlaten om de oceaan over te steken – terug naar huis. Dankzij de achtbaan die het Holland Heineken House heet (waarover in m’n laatste blog meer) en al die mooie plaatsen die ik heb aangedaan is de tijd voorbij geraasd zoals de ritjes in de Vliegende Hollander ook doen. Tijd om in mijn laatste uurtjes op Braziliaanse bodem een ode aan dit land te brengen!


De Pantanal

Dankzij Freek Vonk heb ik kennis gemaakt met de graslanden van Brazilië, de Pantanal. Met gevaar voor eigen leven trotseerde Freek bos en moeras op zoek naar zeldzame diersoorten. Met iets minder gevaar voor eigen leven deed ik hem na en spotte op m’n gemak vanuit een jeep, gammel bootje, of op m’n slippertjes in het bos ook een fijne waslijst aan wildlife.


Wat voelde ik me thuis in deze jungle met maar een paar bomen. Alleen al tijdens de rit naar de pousada (slaapplaats) waarbij ik op een houten plankje op de tassen achterop zat omdat de jeep ‘overboekt’ was. Met de wind wapperend door m’n haar zie ik kuddes koeien met cowboys, ontelbare bruggetjes met daaronder kaaimannen, enkele bomen in roze bloei en m’n toekanvrienden die gedag zeggen, voorbij trekken.

Waar ik me vier dagen lang mee heb vermaakt? Zonsondergangen vanaf bruggetjes met reuzenotters om me heen, trektochten door het moeras en bos, vissen naar piranha’s in een meer zonder piranha’s en een boottocht in een rammelend bootje zodat de dieren zich ruim voor wij aankwamen uit de voeten konden maken 😉


Corumba

Voor ik in het vliegtuig stap naar de oostkust breng ik nog een nachtje door in Corumba. Daar is het heel normaal door  eerst je been te breken voor je de lekkerste burger kunt bestellen.


Als voorproefje op Rio, breng ik een bezoekje aan een betonnen versie van Jesus die uitkijkt over de stad.

Paraty

En dan is het tijd voor het paradijs, uh Paraty! Via een vlucht, merkwaardig motel en lange busreis zijn mijn backpack en ik helemaal in onze nopjes bij het zien van heel veel eilandjes voor de kust. Aaaaargh zwaar leven!


M’n hostel is een schot in de roos. Gekozen om de gratis fietsen  (gratis én fietsen, dit is gemaakt voor de Nederlander) plof ik neer in Canguru hostel. Alleen voor het ontbijt zou je al terug komen… Anyway, de eerste avond word ik na een half jaar weer herenigd met een voetbal (wat ik die hele week nog heb kunnen merken) en begeef ik me als enige meisje tussen een vijftig Braziliaanse, vooruit en Europese – Braziliaans ziet er net iets aantrekkelijker uit, voetballers. Had ik het woord paradijs al genoemd?

De volgende dag stap ik fris en fruitig op een boot die me langs verschillende eilandjes brengt met een caiparinha on the side. Had ik het woord paradijs al genoemd?


Het dorpje zelf is ook de moeite waard. Met stenen om je nek over te breken, maar ach, ziet er wel leuk uit op de foto.



Trindade

Iets verderop aan dezelfde kust ligt Trindade. Perfect om een dagje door te brengen aan, vooruit jij mag raden, het strand.

Op naar Rio… 

En toen zat m’n rondreis erop. Maar niet voordat ik nog een maand keihard heb mogen wennen aan werken in het Holland Heineken House. Wat een avontuur op zich was dat, zou er zo een blog over kunnen schrijven… 

Dat ga ik dan ook maar doen! In de volgende en laatste aflevering van mijn fantastische rondreis door Latijns Amerika. Weliswaar geschreven vanaf Nederlandse bodem, want m’n vliegtuig wacht. Adios!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s